30
မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ…ဒီတခါေတာ႔ စိတ္ထဲရွိတာေရးခ်င္တာေရးျပီဗ်ာ.. မိုးျမင့္ရွိန္ဆိုတဲ႔ကၽႊန္ေတာ္က..ရန္ကုန္မွာေနပါတယ္.. ဒါေပမယ္႔ ရန္ကုန္သားမဟုတ္ပါဘူးခင္ဗ်ာ.. ဧရာ၀တီတိုင္းဘက္ကေတာသားေလးပါ… ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ႔ ရန္ကုန္တက္လာတယ္..
ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္တတ္တယ္ဗ်ာ.. ကၽႊန္ေတာ္ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္တတ္ျဖစ္လာတဲ႔အေၾကာင္းေလးေျပာျပခ်င္ပါတယ္.. ကၽႊန္ေတာ္တို႔က ေတာသားေတြဆိုေတာ႔ အျမင္မက်ယ္ပါဘူး.. ကြန္ပ်ဴတာဆိုတာကိုလည္း ေက်ာင္းရဲ႕စတိုခန္းထဲမွာ ထည့္ျပီးေသာ႔ခတ္ထားတာကိုေတာ႔ ေတြ႕မိပါတယ္.. ဆယ္တန္းေျဖျပီးတဲ႔အထိ ကြန္ပ်ဴတာကို ကိုင္ေတာင္မၾကည့္ဖူးပါဘူး.. အျမင္မက်ယ္ခဲ႔တဲ႔အတြက္ ကၽႊန္ေတာ္အမ်ားၾကီးနစ္နာခဲ႔ဖူးပါတယ္.. ကၽႊန္ေတာ္ 2005 မွာ ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ႔ 4D ပါပါတယ္.. Bio နဲ႔ Myanmar မပါက်န္တဲ႔ေလးခုပါ.. အဲဒီမွာ ကၽႊန္ေတာ္ဘာဆက္တတ္ရမလဲဆိုတာစဥ္းစားပါတယ္.. .. ျပသနာက ကိုယ္ဘာ၀ါသနာပါလို႔ပါမွန္းကိုမသိတာဗ်ိဳ႕… ဆရာေတြနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြက ေဆးေက်ာင္းတတ္ဖို႔ကၽႊန္ေတာ္႔ကိုဖိအားေပးတယ္.. အဲဒီမွာစဥ္းစားတယ္.. ငါဆရာ၀န္လုပ္ခ်င္လားဆိုတဲ႔ေမးခြန္း… ကၽႊန္ေတာ္စဥ္းစားတယ္.. ေနာက္ဆံုး “No” ရလာတယ္.. အဲဒါကေက်ာင္းတတ္ကတည္းကေတာ႔ ေတြးထားျပီးသားပါ.. Biology ကိုလည္းလံုး၀စိတ္မ၀င္စားဘူးေလ.. ဆယ္တန္းေျဖတာ Bio စာအုပ္ထဲကပံုေတြတစ္ပံုမွမဆြဲခဲ႔သလို စာေမးပြဲမွာေျဖေတာ႔လည္း ပံုတစ္ပံုေတာင္ထည့္မေျဖဘူး..သူ႕ကိုလုပ္ရင္လည္း.. English စာလုပ္တယ္လို႔သေဘာထားျပီးလုပ္တယ္.. သေဘာတရားလည္းဘာမွနားမလည္ပါ..
အဲ.. ကၽႊန္ေတာ္တို႔ကခ်မ္းသာတဲ႔မိသားစုလည္းမဟုတ္ပါဘူး.. က်ဴရွင္တတ္တာကတစ္ခန္းကို အေယာက္ ၇၀ ေလာက္ရွိတဲ႔ Session မွာတတ္ပါတယ္..
အဲဒီ ျမန္မာနဲ႔ Bio နဲ႔ကိုစိတ္မ၀င္စားလို႔က်ဴရွင္ေတာင္ အဲဒီႏွစ္ခုကိုႏွစ္လေလာက္ပဲတတ္ျပီး ထြက္လိုက္တယ္.. Cheesy ဒါေပမယ္႔ ကၽႊန္ေတာ္ကံေကာင္းခဲ႔တာက ေလးတန္းအရြယ္ေလာက္ကတည္းက English Speaking Class ကို Free တတ္ခြင့္ရခဲ႔လို႔ပါပဲ… ျပီးေတာ႔ ကၽႊန္ေတာ္က သူငယ္တန္းကစျပီး အတန္းထဲမွာအဆင့္ တစ္ပါပဲ… (ၾကြားစရာဒါပဲရွိတယ္) 
.. အဲဒီ English စာသင္တန္းကို ကိုးတန္းထိ ဆက္တိုက္တတ္ခဲ႔ပါတယ္.. ခုႏွစ္္တန္းေလာက္ထင္တယ္ ကၽႊန္ေတာ္ ဆယ္တန္း English စသင္ခဲ႔ပါတယ္.. ဆားခ်က္သမားျဖစ္လာေသာဂ႒ဳန္ငွက္ တို႔ဘာတို႔… (ေနာက္ႏွစ္မွာသင္ရိုးေျပာင္းသြားတယ္..) ကၽႊန္ေတာ္ကိုးတန္းမွာ English ဆယ္တန္းေတြေျဖတဲ႔ေန႔ အဲဒီေန႔႔ပဲသူတို႔ေမးခြန္းကိုေျဖၾကည့္တယ္.. ဆရာစစ္ေပးတာ 66 မွတ္ရတယ္.. Cheesy အဲဒီ English စာေလးကယ္ခဲ႔လို႔ေပါ႔… ဟုတ္ျပီ… ေဆးေက်ာင္းမတတ္ဘူးဆိုေတာ႔ ကၽႊန္ေတာ္႔ကို လူေတြအားလံုးကနားမလည္ႏိုင္တဲ႔မ်က္လံုးေတြနဲ႔ၾကည့္ၾကတယ္ဗ်… ဟီး….
ကဲ….အနာဂတ္မွာဘာအေရးပါမလဲ.. ကၽႊန္ေတာ္႔ဦးေႏွာက္ေလးနဲ႔စဥ္းစားတယ္.. ကြန္ပ်ဴတာေတြကလည္းေခတ္စားမွစား အဟိ.. ကဲတတ္ခ်င္တဲ႔ တကၠသိုလ္ေနရာမွာ ထိပ္ဆံုးမွာ ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္.. ဒုတိယေနရာမွာ UFL(English) အဲလိုေတြျဖည့္လိုက္တာေပါ႔… ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္ေရာက္ေစသတည္း.. ကၽႊန္ေတာ္ေဖာ္ျပခ်င္တာက ကၽႊန္ေတာ္ အျမင္မက်ယ္ခဲ႔လို႔ ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္တတ္ျဖစ္ခဲ႔တာပါ… ေဆးေက်ာင္းမတတ္ခဲ႔တဲ႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္က ကၽႊန္ေတာ္႔အေနနဲ႔မွန္ကန္ပါတယ္.. လံုး၀၀ါသနာမပါလို႔ေလ.. ကြန္ပ်ဴတာတတ္ခဲ႔တာကေတာ႔ အျမင္မက်ယ္တာပါ.. အကိုတို႔အမတို႔ေတြးၾကည့္ေလ.. တျခားအျမင္က်ယ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္က ကၽႊန္ေတာ္႔ေနရာမွာဆို ဒီထက္ေကာင္းတဲ႔ေရြးခ်ယ္မႈတစ္ခုခုရွိခဲ႔မွာေပါ႔… မိဘေတြကိုလည္းအျပစ္မတင္ပါဘူး သူတို႔လည္းေတာသားေတြပဲေလ.. 
ဒါေပမယ္႔အဲဒီလိုအျမင္မက်ယ္ခဲ႔ဘူးဆိုတာကို ေတာ္ေတာ္နဲ႔ကၽႊန္ေတာ္မသိေသးပါဘူး.. ေက်ာင္းတတ္ေတာ႔ ရန္ကုန္မွာအိမ္ငွားေနရပါတယ္.. သူငယ္ခ်င္းေပါင္းစံုရလာတယ္… ကၽႊန္ေတာ္ေန႔တိုင္းလုပ္ျဖစ္တာေတြက… ဂိမ္းဆိုင္သြားတာရယ္ လဘက္ရည္ဆိုင္ထိုင္တာရယ္.. ပိုက္ဆံေတာ္ေတာ္ျဖဳန္းခဲ႔တာဗ်..မိဘလုပ္စာထိုင္ျဖဳန္းတဲ႔ ဆန္ကုန္ေျမေလးဆိုတာ.. အဲဒီတုန္းကကၽႊန္ေတာ္ေပါ႔… ပထမႏွစ္တစ္ႏွစ္လံုး.. အခ်ိန္ေတြကိုအလကားကုန္ဆံုးေစခဲ႔တယ္.. အစြမ္းအစေတြေပ်ာက္သြားတယ္.. တိုးတတ္ေနမႈေတြရပ္တန္႔သြားတယ္.. အခုေနျပန္ေတြးရင္း အရမ္းႏွေျမာတယ္.. ေက်ာင္းရဲ႕ညံ့ဖ်င္းမႈေတြအမ်ားၾကီးပါတယ္ဆိုေပမယ္႔ အဓိကကေတာ႔ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲဆိုတာ ရိုးသားစြာ၀န္ခံတယ္ဗ်ာ… ပထမႏွစ္မွာ 10 တန္းအမွတ္ေၾကာင့္ A ခန္းရခဲ႔ေပမယ္႔ ဒုတိယႏွစ္မွ E ခန္းအထိက်သြားျပီ… ဒါေပမယ္႔ အင္တာနတ္စသံုးတတ္လာခဲ႔တယ္.. သူငယ္ခ်င္းကအင္တာနတ္ဆိုင္မွာအလုပ္လုပ္တယ္.. ထပ္ကံေကာင္းတာက အင္တာနတ္ကိုလည္း သူ႔ေၾကာင့္ အခ်ိန္မေရြး Free သံုးခြင့္ရခဲ႔တယ္.. ဒါေပမယ္႔သိေတာ္မူတဲ႔အတိုင္းခ်က္တင္ က်ဴက်ဴ ပဲေလ… ဘာထူးမွာလဲ.. ဒုတိယႏွစ္ေရာက္လာတယ္.. သိပ္မထူးျခားပါဘူး… ဒုတိယႏွစ္ ႏွစ္၀က္ေက်ာ္သြားေတာ႔ နဲနဲ႔စိုးရိမ္လာတယ္ဗ်.. ငါေက်ာင္းျပီးသြားရင္ဘာလုပ္စားမလဲဆိုတဲ႔အေတြး… အဲဒီမွာ လန္႔ျပီး တစ္ခုခုလုပ္မွဆိုျပီး… ဘာလုပ္သင့္လဲစဥ္းစား. ေရြးထားတာက computer science ေက်ာင္းမွာ Java သင္တယ္.. ကဲေလ႔လာစမ္း Java… အခြင့္အလန္းေတြဘာေတြ ဘာမွမသိဘူး.. ဒါနဲ႔ Java လုပ္ျဖစ္သြားတယ္ေပါ႔.. programming concept ေတြနဲနဲသိ္လာတယ္.. ပထမႏွစ္က သင္ခဲ႔တဲ႔ C++ ေကာင္းက်ိဳးေတြလည္းပါတယ္.. စိတ္မ၀င္စားခဲ႔ဘူးဆိုေပမယ္႔.. နဂိုတည္းကေတာ္ေနေတာ႔.. Tongue ေလ႔လာရတာမခက္ဘူးဗ်… ၾကြားတာမဟုတ္ဘူးဗ်ေနာ္.. Cheesy အင္တာနတ္မွာလည္းဘေလာ႔ေတြကေခတ္စားေနတယ္.. ကဲဘေလာ႔ေရးတယ္ဗ်ာ… ဘေလာ႔စေပါ႔နဲ႔ေပါ႔… နဲနဲေပ်ာ္လာျပီ ကြန္ပ်ဴတာကိုင္ရတာ… မေတာက္တစ္ေခါက္သိတဲ႔ Html ,JavaScript နဲ႔ကုဒ္ေတြကိုလိုက္ကလိလာတယ္… တတိယႏွစ္ေရာက္လာတယ္.. C# လုပ္သင့္တယ္လို႔ေတြးျပီး စလုပ္ၾကည့္တယ္… Java နဲ႔တူတာမ်ားတဲ႔အတြက္ မခက္ခဲပါဘူး.. ေက်ာင္းမွာက VB (not .net) သင္ရတယ္.. ေက်ာင္းမွာသင္တာေတြက အေျခခံအဆင့္ေတာင္မရွိပါဘူး.. language ေတြသင္ရင္ နဲနဲေလးပါပဲ.. ေက်ာင္းျပီးရင္ software industry မွာအလုပ္လုပ္မယ္လို႔ရည္ရြယ္ခဲ႔တယ္.. လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚျပန္ေရာက္လာခဲ႔တယ္ေပါ႔ဗ်ာ… အမွားေတြကိုအခ်ိန္မွီျပင္ဆင္တယ္ပဲေျပာရမွာေပါ႔… အခုအခ်ိန္ထိေယာင္ေနရင္ ကၽႊန္ေတာ္ေတာ႔သြားျပီ… အဲဒီမွာကၽႊန္ေတာ္ေတြးမိတာက ကၽႊန္ေတာ္႔လိုမ်ိဳးငယ္စဥ္ကေတာ္ခဲ႔ ထူးခၽႊန္ခဲ႔ေပမယ္႔ ေနာက္ပိုင္းမွာအေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ အညြန္႔တံုးသြားခဲ႔တဲ႔ လူငယ္ေလးေတြရွိေနမွာပဲလို႔ေပါ႔ဗ်ာ… အဓိကအေၾကာငး္အရာက အျမင္မက်ယ္လို႔ထင္တာပါပဲ… ကၽႊန္ေတာ္ကေတာ႔ အင္တာနတ္ကိုသံုးရင္းနဲ႔မွ အျမင္က်ယ္လာတာဗ်.. အဲဒီမွာ ကၽႊန္ေတာ္သာအင္တာနတ္ free သံုးခြင့္မရခဲ႔ရင္လည္း ဘာမွသိမွာမဟုတ္ေသးဘူး.. ကၽႊန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းမွာလည္း.. နဂိုအရည္အခ်င္းရွိတဲ႔သူေတြ.. အညြန္႔တံုးကုန္တာမ်ိဳးမ်က္စိေရွ႕မွာကိုေတြ႕ဖူးတယ္ဗ်…. အဲဒီမွာ အေၾကာင္းအရာဘာေတြထြက္လာလဲဆိုေတာ႔ ကြန္ပ်ဴတာ ကို အစကလည္း၀ါသနာလံုး၀မပါ ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္မွာ သင္ရင္းနဲ႔လည္း စိတ္မ၀င္စားလာ.. အဲလိုလူေတြလည္းအမ်ားၾကီးေလ.. ၾကံဳတုန္းၾကြားလိုက္ဦးမယ္.. ကၽႊန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ရန္ကုန္ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္သည္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕စြန္ ေရႊျပည္သာျမိဳ႕နယ္လယ္ကြင္းမ်ားၾကားတြင္တည္ရွိ၍ ေက်ာင္းသားမ်ားအင္တာနတ္သံုးခြင့္လံုး၀မရရွိဘဲ… ကြန္ပ်ဴတာမ်ား(အမ်ားစုမွာပစၥည္းတစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု (eg-mouse)ပ်က္ေနေသာ) ကို တစ္ပတ္လွ်င္ တစ္နာရီခန္႔..(မွတ္ခ်က္ မီးမလာေသာေန႔စက္ခန္းပိတ္သည္ မီးပ်က္ခ်ိန္သည္ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္မီးလာခ်ိန္ႏွစ္ဆႏွင့္ညီသည္) သံုးခြင့္ရပါတယ္.. ဟီး… ဒီလိုပဲ ေဆးေက်ာင္းကို ၀ါသနာမပါ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ဖိအားေပးခံရလို႔.. တတ္ခဲ႔ရင္လည္း စိတ္၀င္စားမယ္မထင္ဘူးေလ… ေဆးေက်ာင္းဆင္းျပီး ဆရာ၀န္မလုပ္တဲ႔သူေတြမ်ားလြန္းလို႔.. ဒါေတြဟာ လူ႔စႊမ္းအားအရင္းအျမစ္ျပဳန္းတီးမႈေတြရဲ႕ အဓိကအေၾကာင္းမဟုတ္ရင္ေတာင္ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုျဖစ္မွာပဲဗ်… ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္းနစ္နာတယ္.. တိုင္းျပည္လည္းနစ္နာတယ္.. ကၽႊန္ေတာ္႔ဦးေႏွာက္ ပိစိေကြးေလးနဲ႔ ေတြးမိသေလာက္ပါ.. အခုေတာ႔ ကၽႊန္ေတာ္လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚမွာေလွ်ာက္ေနပါျပီ… အမွားေတြရွိခဲ႔ေပမယ္.. ၀မ္းမနည္းပါဘူး.. အဲဒါေတြေၾကာင့္လည္း ျပင္သင့္တာေတြျပင္ႏိုင္ခဲ႔တယ္ေလ… ဒါေပမယ္႔ မမွားရင္အေကာင္းဆံုးေပါ႔… လူတိုင္းမွာေတာ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္အေျခအေနေတြမတူဘူးေပါ႔… အခုေတာ႔ ကြန္ပ်ဴတာကို ေရေရလည္လည္ ခေရဇီျဖစ္ေနျပီဗ်… လုပ္သင့္တာေတြေရာ လုပ္ခ်င္တာေတြေရာမွ်ျပီးလုပ္ရင္း အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ထားျပီး.. ရည္မွန္းခ်က္ေတြနဲ႔.. အစြမ္းကုန္ၾကိဳးစားေလွ်ာက္လွမ္းေနတယ္ဗ်ား… ဖတ္ရႈတဲ႔သူ..အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္..